Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ !!! 
Όμως η αντίστροφη μέτρηση για τα ελληνικά όνειρα άρχισε, με τον ενταφιασμό του Μικρασιατικού ελληνισμού να είναι ορατός στα πρώτα αιμοσταγή και αποτρόπαια εγκλήματα των Τούρκων. Ο Βενιζέλος μάταια θα προσπαθήσει να πείσει ότι επιτελούν πράξεις αυτοκτονίας. Εκείνοι, θέλοντας να υπερθεματίσουν την πολιτική του,
υπερτίμησαν την αξιοπιστία των συμμάχων, καθώς επίσης και τις δυνατότητες που είχε μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα να επιβάλλει ειρήνη, υποτιμώντας το δυναμισμό του τουρκικού έθνους, θεωρώντας το νεκρό, τη στιγμή που νεκρό είναι το ίδιο το ελληνικό κράτος. Ο Ελευθέριος θα παρακολουθήσει από μακριά το ξέφτισμα του έργου του, χωρίς να μπορεί να επιστρέψει. Η λέξη φρίκη αρχίζει να αποκτά περιεχόμενο στη Μικρά Ασία, καθώς ο ξεριζωμός του έθνους είναι ολοκληρωτικός και ο διασυρμός του συγκλονιστικός. Απαράμιλλες είναι οι σκηνές βίας και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν οι Τούρκοι δεν απαθανατίζονται σε χαρτί. Και καταστρέφονται τα εθνικά οράματα και η Ελλάδα των 2 ηπείρων και των 5 θαλασσών… Θα ακολουθήσει η συνθήκη της Λωζάννης, μία από τις τραγικότερες στιγμές του έθνους. Ο Βενιζέλος, ως αντιπρόσωπος του ελληνισμού, καλείται από τη φωνή των Ελλήνων, που μετά βίας βγαίνει μέσα από τα ερείπια, να σώσει ότι μπορεί. Εκείνος, θα ρίξει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όλο το γόητρο και το κύρος του για να ισοφαρίσει την αδυναμία της υπόθεσης. Εντούτοις, παρόλο που υπογράφτηκε ειρήνη με την Τουρκία, έμενε ανεξίτηλη η μικρασιατική τραγωδία ποτισμένη με ποταμούς ελληνικού αίματος.
Μετά από μία περίοδο πολιτικής αστάθειας, οι ελπίδες των Ελλήνων είχαν ήδη θρυμματιστεί στις φρικιαστικές αναμνήσεις του παρελθόντος. Ο Βενιζέλος, θα επιστρέψει και θα παίξει το ρόλο του υπερκομματικού ηγέτη, πρωτοστατώντας στην ανόρθωση του κράτους. Προχωρά σε εκπαιδευτική μεταρρύθμιση με σκοπό τη διοχέτευση μεγάλου αριθμού μαθητών , ιδρύει την Αγροτική τράπεζα στην Αθήνα και τα εθνικό Θέατρο, έργα μεγάλης σημασίας, ενώ ταυτόχρονα αρχίζει η σύνταξη του Αστικού Κώδικα. Κατασκευάζονται αρδευτικά και λιμενικά έργα, σιδηροδρομικές και οδικές γραμμές συγκοινωνίας και γίνεται προσπάθεια για την εξασφάλιση της υγείας. Ως προς το διεθνές στερέωμα, που ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της εθνικής πολιτικής, κέρδισε έδαφος , σε αντίθεση με το πολιτικό έδαφος, το οποίο έχασε, γεγονός που προκάλεσε τη δεύτερη απόπειρα κατά της ζωής του. Η φρικτή αυτή εμπειρία, με την ηχώ των πυροβολισμών και τη γεύση του αίματος, θα τον αναγκάσει να καταφύγει στη Γαλλία. Ο χάρος που δεν τόλμησε να χτυπήσει το λεβέντη Κρητικό στον Κολοφώνα της δόξας του, θα έρθει πισώπλατα και άνανδρα να του στερήσει τη ζωή, βρίσκοντάς τον στην οδό Μποζόν, στις 18 Μαρτίου 1936,μακριά από τα λημέρια του και τις κρητικές μαδάρες, που με τέτοιο πάθος αγωνίστηκε γι’ αυτές. Ακόμα και οι εχθροί του αναγνώρισαν την πολυεπίπεδη προσφορά του, και το προνόμιο του μεγάλου, που μπορεί να κυβερνά και μετά το θάνατό του, αλλά της μισαλλοδοξίας έρμαια και των τυφλών παθών, άνθρωποι μικροί, φιλόδοξοι, αγνόησαν τον φλογερό αυτό μαέστρο της πολιτικής, τον ανιδιοτελή άρχοντα-πολιτικό διεθνής ολκής και έπαιξαν με την τύχη της πατρίδας μας. Τώρα όλα είναι παρελθόν. Ένα παρελθόν, που σίγουρα θα αποτελέσει παράδειγμα για τις επόμενες γενιές. Ο Βενιζέλος, ακόμη και νεκρός, φέρει ευθύνες απέναντι μας και επιδρά πάνω μας με τη μαγνητική του δύναμη. Η σορός του μεταφέρεται στα Χανιά και ολόκληρη η Κρήτη τιμά τον «αθάνατο εχθρό της». Το φέρετρο γλιστρά στον τάφο. Χάνεται στην αιωνιότητα. Οι τουφεκιές που πέφτουν, οι φλόγες που ξεσπάνε από τα όπλα, η ηχώ που αναδύεται, είναι ο Αποχαιρετισμός. Κι έπειτα η μαρμαρένια πλάκα με το όνομά του «Δόξα και πτώση, μίσος και αγάπη, όνειρα και σκιές»
|
